Op sterven na dood
Het is een dooddoener: alle mensen sterven. Daarin zijn wij allemaal gelijk. Maar wij mensen sterven niet alleen, wij hebben ook weet van onze sterfelijkheid. En juist dat besef is niet voor iedereen hetzelfde, maar kent een buitengewoon veranderlijke en ingrijpende geschiedenis.
In de antieke wereld zijn de mensen sterfelijk en is het heelal onsterfelijk; in de christelijke wereld is het precies omgekeerd; en in de moderne tijd zijn er voor het eerst in de geschiedenis mensen die zeggen dat er na de dood helemaal niets meer is.
Opvattingen over sterfelijkheid
Onze gedachten over de dood beslaan niet alleen de allerlaatste fase van het leven, ze bepalen vooral de manier waarop wij in het gewone leven van alledag staan. Deze achtdelige cursus gaat over de grote en ingrijpende veranderingen in de westerse opvattingen over sterfelijkheid. We beginnen in de antieke wereld en eindigen met onze tijd. Daarbij komen niet alleen filosofen aan het woord, maar ook dichters en schrijvers. We lezen teksten van onder meer Sophocles, Plato, Augustinus, Hölderlin, Nietzsche, Heidegger, Arendt en Bernlef.